توسّط عمر و هم توسّط على عليه السلام و عباس در خود دارد ، چرا كه هم اقرار و پذيرش روايت « إنّا معاشر الأنبياء . . . » را توسّط آن دو ، و هم مطالبهء فدك را در همان زمان ( ! ! ) در بر دارد . علاوه بر اين‌ها ناسزاگويى عبّاس به على عليه السلام ( ! ! ) را نيز در بر دارد . نَوَوى مىنويسد كه قاضى عياض از مازرى اين گونه نقل مىكند : ظاهر اين ماجرا شايستهء عبّاس نيست ، و هيهات كه حتّى برخى از اين اوصاف در على عليه السلام باشد . وى مىافزايد : اگر راهى براى تأويل آن نيابيم ناگزيريم كه راويان آن را دروغگو بدانيم . در ادامه مىگويد : و اين باعث شده كه برخى از محدّثين آن الفاظ حديث را از نسخهء خود حذف كرده است « 1 » . و ابن ابى الحديد در اين مورد مىنويسد : اين حديث آشكارا نشان مىدهد كه على عليه السلام و عبّاس آمده‌اند تا ارثشان را طلب كنند ، نه ولايت و حكومت را ، و اين موضوع از مشكلات است . چرا كه ابوبكر در همان ابتداى كار موضوع را از ريشه بريد و نزد عبّاس و على عليه السلام و ديگران تأكيد كرد كه پيامبر صلى اللَّه عليه وآله هيچ

--> ( 1 ) شرح صحيح مسلم : 12 / 59 حديث 1757 ، باب حكم فىء از كتاب الجهاد والسير .